SÖGUR AF JARLASKÁLDI

Einhvern veginn svona var þetta...

Jarlaskáldið skellti sér ásamt spúsu sinni til Parísarborgar fyrir viku síðan og kom heim á sunnudaginn. Um það mætti sjálfsagt skrifa langan pistil sem fáir myndu lesa og til að láta ekki á athyglisbrest lesenda reyna ætlar Skáldið bara að vísa á myndasíðu sína þar sem má skoða myndir úr ferðinni og lesa stuttar lýsingar við þær.

Meira síðar... kannski.

Byrja að blogga aftur? Hálfnað er verk þá hafið er.

Það er kunnara en að frá þurfi að segja að bensínverð er komið í rugl og heimskasta stétt landsins tók upp á því að teppa vegi þegar hún loksins fattaði það. Það var (bensín)dropinn sem fyllti mælinn hjá Jarlaskáldinu, það brá sér í reiðhjólaverslun í upphafi aprílmánaðar og keypti sér nýmóðins fjallahjól með öllum helsta staðalbúnaði auk ríkulegs aukahlutapakka (bretti, bögglaberi og vitaskuld hjálmur, öryggið sett á oddinn). Meiningin var að spara peninga í bensíneyðslu og jafnvel koma sér í eilítið betra form með því að hjóla sem oftast í vinnuna neðan úr miðbæ upp í Árbæ. Auk þess fannst Skáldinu sú tilhugsun að hjóla letilega fram hjá föstum bílum í Ártúnsbrekku skemmtileg, en illu heilli hafa þessir vörubílstjóraandskotar alveg hætt að teppa þar umferð og eru þess í stað með vesen niðri í bæ. Þessum fíflum er ekki treystandi til neins.

Á þessum 8 vinnudögum sem liðnir eru síðan kaupin voru fest hefur Jarlaskáldið þrisvar hjólað í vinnuna. Fyrsti dagurinn var strembinn, hiti um frostmark og stífur mótvindur, og svo illilega vill til að þegar maður hjólar upp í Árbæ fer maður að stórum hluta upp í móti, eðli málsins samkvæmt. Jarlaskáldið kom korteri of seint í vinnuna, og mætti því of seint á starfsmannafund með einum æðsta yfirmanni deildarinnar. Gott career move.

Aftur var reynt í byrjun þessarar viku og nú gekk heldur betur, Skáldið mætti á réttum tíma í vinnuna og allmiklu minna sveitt en síðast. Því hlýtur samstarfsfólk að fagna.

Enn einu sinni var hjólað í morgun, Skáldið hugsaði sér gott til glóðarinnar eftir að kjaftasögur bárust af því að bílstjórarnir vitgrönnu ætluðu að búa til allsherjarvesen en þeim var auðvitað ekki treystandi til að standa við það svo ekki fékk Skáldið tækifæri til að hlæja að föstum bílstjórum. Bömmer.

Skáldið hefur jafnan haft iPod í eyrunum á ferðum sínum á hjólinu, stillt á random og jafnan er niðurstaðan fróðleg. Lítum t.d. á það sem boðið var upp á í morgun:

Beirut - Nantes: Ágætt upphafslag, svona í rólegri kantinum, það er vissara að fara sér að engu óðslega nývaknaður og hjólandi yfir umferðargötur í Norðurmýrinni

Feist - 1234: Þetta er afskaplega sætt og krúttlegt lag, með sætri og krúttlegri stelpu. Þetta kom manni í ágætis fíling við Miklubrautina.

The Cardigans - My Favorite Game: Hún Nina var nú sætari áður en hún fékk sér þetta skelfilega tattú. Gott ef þetta myndband var ekki bannað á MTV í denn. Þetta er annars afar hressandi lag og kemur manni virkilega af stað.

Jonathan Richman - Mary: Íslandsvinurinn úr There's Something about Mary með upphafslag þeirrar ágætu myndar. Skáldið hlær enn að því þegar trommuleikarinn hans er skotinn undir lokin. Stutt lag, og við erum komin að hesthúsunum við Sprengisand.

Jefferson Airplane - White Rabbit: Uss, nú erum við komin í sækadelík og veitir kannski ekki af enda brattasta brekkan fram undan.

Tears for Fears - Mad World: Kannski þekktara sem cover-lag með Gary Jules úr Donnie Darko, en Skáldið er hrifnara af '80s orginalnum, að minnsta kosti þegar það er að hjóla upp brekku.

30 seconds to Mars - From Yesterday: Maður vinnur ekki alltaf í lottó. Jared Leto syngur frekar leiðinlegt lag, og ef Skáldið hefði ekki verið komið upp brekkuna hefði það sennilega ýtt á skip.

Yellow Magic Orchestra - Rydeen: Rétt náði að byrja á þessu lagi, sem er svona líka hressandi old school techno.

Það er ekki ofmælt að segja að tónlistin á leiðinni hafi úrslitaáhrif. T.d. er svakalega mikilvægt að fá hresst lag á leið upp hitaveitustokkinn í Elliðaárdalnum, en betra að byrja á rólegheitum þegar maður er að leggja af stað. Þessi random-lagalisti var því prýðilegur, aðeins eitt slakt lag og það kom undir lokin þegar hallaði undan dekki. Það verður fróðlegt að sjá hvað heimleiðin ber í skauti sér, svona heilt yfir, og vonandi verður það notalegt...

Ef einhver er að lesa þetta vill Skáldið benda á myndasíðu sína, sem er reglulega uppfærð, a.m.k. mun reglulegar en þessi, auk þess sem Skáldið hefur verið að skrifa lýsingar við myndir undanfarið, svona til að fólk hafi einhverja hugmynd hvað er að gerast á þeim, og er að vinna sig aftur í tímann. Það er komið aftur í ágúst í fyrra og mun halda áfram eins langt og minnið dugar.

Svo er það Mörkin um helgina. Kannski maður bloggi um það síðar...

Jarlaskáldið var í skíðaferð í St. Anton í Austurríki. Það var eiginlega bara frekar gaman, og hér má sjá nokkrar myndir því til vitnis.

Góðar stundir.

2007 var gott ár. Þá hætti Jarlaskáldið líka að blogga. Ekki að það sé endilega samhengi þar á milli.
Hvernig væri annars að rifja þetta aðeins upp?



Árið hófst á svölunum hjá Gústa frænda, merkilegt nokk á nákvæmlega sama stað og því síðasta lauk. Fínasta partí eins og við er að búast á þeim bænum.



Það gerðist ekkert ægilega margt merkilegt stærstan hluta janúarmánaðar, ekki fyrr en alveg undir lokin eða þann 27. janúar þegar Skáldið brá sér við þriðja mann til Austurríkis og eyddi næstu 11 dögum að mestu við skíðaiðkun víðs vegar í Ölpunum. Ansi góð ferð, enda á að endurtaka leikinn þann 12. janúar.



Febrúarmánuður var tíðindalítill fyrir utan skíðaferðina miklu, en í byrjun mars skellti Skáldið sér í óvissuferð með Flutnings- og þýðingadeildinni í vinnunni, þá nýorðið þýðandi við þá deild eftir farsælan feril sem prófarkalesari. Líflegasta ferð og Skáldið öllu fróðara um mannlíf í krummaskuðum Reykjanesskagans.



Viku síðar fór Vinafélagið í sína árlegu menningarferð norður yfir heiðar og skemmti sér konunglega enda allt á kafi í snjó. Svo mikið var fjörið að sumir fóru ekki heim fyrr en á mánudegi, þó að kannski hafi ófærð líka haft eitthvað um það að segja.



Enn var boðið upp á óvissuferð í vinnunni undir lok marsmánuðar, enda fyrirtækið þekkt fyrir að vita sjaldnast hvað það er að gera. Í þessari ferð var mikið köntríþema, sem vakti lukku.



Jarlaskáldið fékk sér labbitúr á skírdag, 5. apríl, og stefndi á Heklutind með plankann á bakinu. Ekki komst það alla leið sökum mikils harðfennis, en það var skrautlegt að skíða niður.



Miðvikudaginn 11. apríl skellti Jarlaskáldið sér svo í fótbolta og uppskar brotinn úlnlið sem þýddi að næstu sex vikurnar skartaði það forláta gifsi á vinstri hendi. Þess má til gamans geta að höndin er ekki enn orðin jafngóð.



Brotinn úlnliður þýddi ekki að Jarlaskáldið sleppti árlegum túr á Snæfellsnes á sumardaginn fyrsta, Haffi reddaði bara húsbíl og við skelltum okkur í útsýnistúr í kringum nesið í stað þess að arka á jökul. Alveg ágætt, en jökullinn verður tekinn næst ef lukkan lofar.



Fyrsta útilega ársins var farin í Mörkina 30. apríl. Alltaf gaman að koma þangað, enda var þetta ekki síðasta heimsóknin á árinu.



Toggi var steggjaður vítt og breitt um Suðurlandsundirlendið 5. maí og er sjálfsagt enn að jafna sig eftir það.



Fyrsti árlegi Túristadagurinn var haldinn hátíðlegur 19. maí, og var Reykjavík áfangastaðurinn að þessu sinni. Ekki hefur verið tekin ákvörðun um næstu heimsókn.



Jarlaskáldið losnaði við gifsið 22. maí og hélt upp á það með því að arka upp á Esju. Létt verk og löðurmannlegt.



Hvítasunnan var haldin hátíðleg í Skaftafelli eins og nokkrum sinnum áður og var það góðmennur fögnuður sem fór að mestu leyti friðsamlega fram enda Suðurnesjamenn með pottaóþol í lágmarki.



Júní fór af stað með útilegu á Bakkaflöt í Skagafirði, sundspretti í Grettislaug og borgara í Kántríbæ. Ágætis byrjun það.



Ekki þótti þorandi að fara í útilegu helgina eftir svo innileg innilega varð fyrir valinu. Hún reyndist bæði klámfengin og undarleg, og þá er ekki bara verið að tala um kraftgallann í gufubaðinu.



Þjóðhátíðardeginum var fagnað í Þakgili, og aftur var húsbíllinn Fífí með í för. Góður farskjóti, hún Fífí.



Að venju var arkað yfir Fimmvörðuháls um Jónsmessuhelgina og skrallað í Mörkinni að því loknu. Vignir var buxum fátækari eftir það ævintýri.



Aftur var Mörkin heimsótt viku síðar í árlegri árshátíð Vinafélagsins auk þess sem Jarlaskáldið kynnti til sögunnar nýjan meðlim í félaginu.



Toggi og Dilla buðu til brullaupsveislu á Bjarteyjarsandi aðra helgina í júlí þótt sjálft brullaupið hefði farið fram tveim vikum áður. Góð veisla engu að síður.



Jarlaskáldið skellti sér aftur á Snæfellsnes ásamt spúsu sinni í lok júlí í blíðviðri, a.m.k. framan af. Hún vill meina að þetta sé fallegasti staður Íslands. Jújú, þetta er sosum alveg snoturt.



Verslunarmannahelgi: Þjóðhátíð. Í síðasta sinn eins og venjulega.



Herra og frú Jarlaskáld skelltu sér í aldeilis prýðilega ferð vítt og breitt um Vestfirði um miðjan ágúst og fengu gott veður allan tímann. Hvaða líkur eru á því?



Síðasta stórafrek sumarsins var að fara á Blómstrandi daga í Hveragerði og hlýða á Ljóta hálfvita og kíkja svo á Landmannalaugar daginn eftir. Ef einhver lesenda hefur séð einhvern í svartri flíspeysu sem er merkt "Alda" síðan þá má hann hafa samband. Þetta hefur verið þjófurinn.



Um miðjan september bauð frúin Jarlaskáldinu í helgarferð til Helsinki í einkaþotu. Frekar súrrealískt fyrir saklausan gettópilt úr Breiðholtinu, en þetta hlýtur að venjast.



Það var skammt stórra högga á milli í september því tveim vikum síðar var Stóra eplið heimsótt. Nokkuð mögnuð borg, og North Face búðin á Broadway hefur sennilega greitt góðan jólabónus í ár eftir þessa heimsókn okkar.



24. október varð Jarlaskáldið þrítugt, ótrúlegt en satt, enda lítur það ekki út fyrir að vera degi eldra en 21 árs í mesta lagi. Haldið var partí, og þótti það gott partí.



Viku síðar var La Grande Bouffe haldið hátíðlegt í Ríkinu með humarsúpu, lambaketi og almennri gleði, en einnig örlitlu klámi eins og tilheyrir.



Í desemberbyrjun var skíðaferð norður í land, sem var reyndar þeim annmörkum háð að engin skíðasvæði voru opin. Þá var bara að skella sér á tónleika og í bíltúr, sem var ágætis sárabót.



Um miðjan jólamánuðinn fóru svo fjórir sveinar í síðustu Merkurferðina og hittu m.a.s. sjálfan jólasveininn. Hann gleymdi reyndar að setja í skóinn hjá okkur, svo kannski var hann bara plat.



Og síðasta ári lauk á tröppunum heima hjá systu með kampavín í glasi og þá heittelskuðu sér við hlið. Jarlaskáldið biður ekki um meira, og hver veit nema að andinn komi yfir það og það bloggi eitthvað á þessu ári. Oseiseijú...

Fokk it.

Þrítugur.

Þetta er búið.

Jæja, fer þessu sumarfríi ekki að ljúka?



Lífið er ljúft.

Áðan horfði Jarlaskáldið á þátt með Conan O'Brien þar sem gestirnir voru Snoop Dogg og Tom Waits. Það eru sennilega tveir svölustu einstaklingarnir í heiminum.

Annars er lífið bara ansi ágætt þessa dagana. Það er spurning hvað veldur.

Það er ekki von á miklu lesefni hér á næstunni, við skulum bara kalla það sumarfrí. Þeim sem ekki fá nóg af ævintýrum Jarlaskáldsins má benda á þessa síðu og ekki síður þessa.

Enda segja myndir meira en þúsund orð. Hvað þá mörg þúsund myndir.

Gleðilegt sumar!